26 maja 2026 · Czas czytania: 5 min · Autor: Maciej Kulaszewski

Historia polskiej akrobacji lotniczej

Krótka wersja: Polska akrobacja sięga lat 30 (Żwirko + Wigura, Challenge 1932; Orliński, Warszawa-Tokio 1926). Po PRL i transformacji nazwiska Artura Kielaka (Red Bull Air Race) i Macieja Kulaszewskiego (Mistrz Świata FAI Intermediate 2022 na Extrze, Złota Cumulus 2024) przywracają polską flagę na zawody międzynarodowe.

Od aeroklubów do zawodów

Polska akrobacja sportowa rozwijała się w aeroklubach, ośrodkach szkoleniowych i na zawodach. Poniżej przedstawiamy wybrane etapy tej historii oraz wyniki Macieja Kulaszewskiego.

Jeśli interesuje cię historia lotnictwa sportowego w Polsce lub chcesz zrozumieć fundamenty, na których buduje się współczesna akrobacja, ten tekst jest dla ciebie. Poznasz także obecny stan dyscypliny i pilotów, którzy reprezentują Polskę na światowych arenach.

Lata międzywojenne - początki lotnictwa sportowego

Okres lat 1920-1930 to era heroicznego lotnictwa sportowego w Polsce. Kraj odrodził się do niepodległości, a lotnictwo stało się wizytówką nowoczesności i ambicji. Polscy piloci uczestniczyli w międzynarodowych konkursach i rajach lotniczych, zdobywając uznanie na arenie europejskiej.

Najsłynniejszą kartą tego okresu jest Franciszek Żwirko, który razem ze Stanisławem Wigurą pilotował samolot polskiej konstrukcji i wygrał prestiżowy Challenge International de Tourisme w 1932 roku. To zwycięstwo pokazało, że polska technika lotnicza i umiejętności pilotów były konkurencyjne wobec światowych standardów. Równolegle Bolesław Orliński wykonał lot Warszawa-Tokio w 1926 roku, demonstrując możliwości polskiego lotnictwa.

Te osiągnięcia stanowiły punkt wyjścia dla rozwoju sportów lotniczych w Polsce. Utworzone struktury organizacyjne - kluby lotnicze, szkoły pilotażu - tworzyły fundament dla przyszłych pokoleń.

Akrobacja sportowa w epoce PRL

Po drugiej wojnie światowej, w czasach PRL, polska akrobacja lotnicza rozwijała się w specyficznych warunkach politycznych i gospodarczych. Aeroklub Polski organizował zawody akrobacji sportowej, a polska szkoła akrobacji zaczęła tworzyć własną tożsamość i metody szkolenia.

Pomimo ograniczeń sprzętowych i dostępu do nowoczesnych samolotów akrobacyjnych, polscy piloci regularnie uczestniczyli w zawodach krajowych i międzynarodowych. Lata 1950-1980 to okres, w którym infrastruktura szkoleniowa aeroklubów rozwijała się systematycznie. Polskie lotniska sportowe - takie jak Radom - stawały się ośrodkami szkolenia dla przyszłych akrobatów.

W aeroklubach rozwijano technikę pilotażu, trening precyzji figur i metody szkolenia kolejnych zawodników.

Od lat 90. do współczesności

Koniec XX wieku przyniósł transformację ustrojową i otwarcie Polski na światową scenę lotniczą. Polscy piloci akrobacji mogli teraz bez ograniczeń uczestniczyć w międzynarodowych mistrzostwach. W latach 1990-2010 polskie reprezentacje regularnie zdobywały medale na Mistrzostwach Europy i Mistrzostwach Świata.

Wśród współczesnych mistrzów należy wymienić Artura Kielaka - wielokrotnego mistrza Polski w akrobacji sportowej, który na arenie międzynarodowej osiągnął sławę jako pilot Red Bull Air Race. Jego sukcesy pokazały, że polska szkoła akrobacji produkuje pilotów zdolnych do rywalizacji na najwyższym poziomie.

Ten okres to również moment, w którym polska akrobacja zaczęła korzystać z nowoczesnych samolotów akrobacyjnych, takich jak Yak-52 czy Extra 300L - maszyn oferujących możliwości techniczne porównywalne z światowymi standardami.

Maciej Kulaszewski - współczesny Mistrz Świata

Maciej Kulaszewski to współczesny symbol sukcesów polskiej akrobacji. W 2022 roku zdobył tytuł Mistrza Świata w akrobacji sportowej na samolocie Extra podczas zawodów w Toruniu, w klasie Intermediate. Wynik ten należy do jego osiągnięć w międzynarodowej rywalizacji.

W 2024 roku Maciej otrzymał Złotą Cumulus - najwyższe wyróżnienie Aeroklubu Polskiego, wręczane na gali na PGE Narodowym. Jego sukcesy pokazują, że polska tradycja akrobacji nie tylko przetrwała, ale wciąż się rozwija.

Dziś Maciej pilotuje samolot Extra 300L SP-EKS z bazy na lotnisku Radom-Piastów (EPRP). Maszyna ma kategorię Aerobatic, a jej dopuszczalne obciążenia zależą od masy, konfiguracji i AFM. Program zapoznawczy jest stopniowany zgodnie z pakietem oraz decyzją pilota.

Polska szkoła akrobacji dziś

Współczesna polska akrobacja opiera się na solidnych fundamentach. Polska szkoła akrobacji ma silną tradycję sportową, którą budowało kilka pokoleń pilotów. Aeroklub Polski tworzy infrastrukturę szkoleniową dla nowych pokoleń entuzjastów lotnictwa sportowego.

Polscy piloci regularnie znajdują się w czołówce europejskiej. Są reprezentowani na zawodach krajowych i międzynarodowych, startują w kategorii ograniczonej (limited aerobatic) i nieograniczonej (unlimited aerobatic). Polska baza szkoleniowa na Radomiu-Piastowie (EPRP) gości zawodników z całego świata.

Akrobację sportową wspierają między innymi następujące elementy infrastruktury:

Doświadczenie uczestnika - łącznik między historią a współczesnością

Szkolenie kolejnych pilotów jest częścią tej tradycji. W akrobacja.com loty i trening odbywają się na Extra 300L z Maciejem Kulaszewskim.

To, co czujesz podczas lotu akrobacyjnego to w dużej mierze wynik metodyk szkoleniowych opracowanych przez pokolenia polskich instruktorów. Wykonanie figur wymaga przygotowania i regularnego treningu.

Chcesz to poczuć? Sprawdź pakiety lotów.

Bezpłatny kurs mailowy

Zanim wsiądziesz, dowiedz się, co Cię czeka

5 maili przez 14 dni: co robi z ciałem +6G, jak się przygotować, jak wygląda briefing i dlaczego latamy na Extra 300L. Wypisujesz się jednym kliknięciem.

Bez spamu. Możesz się wypisać w każdej chwili.